{"id":1248,"date":"2021-08-26T19:45:22","date_gmt":"2021-08-26T17:45:22","guid":{"rendered":"https:\/\/www.klokkarvik.no\/?page_id=1248"},"modified":"2023-11-08T20:37:37","modified_gmt":"2023-11-08T19:37:37","slug":"minnesmerket-mina-skuleneset-amfi","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.klokkarvik.no\/?page_id=1248","title":{"rendered":"Minnesmerket «Mina» – Skuleneset Amfi"},"content":{"rendered":"

\u00a0<\/strong><\/p>\n

MINA ER EIT MINNESMERKE\u00a0 om hendingar her i Ler\u00f8yosen 9.april 1940.<\/strong><\/p>\n

Men det er ogs\u00e5 eit merke for notida og framtida til bygda v\u00e5r.
\nOppe p\u00e5 mina er ei m\u00e5ke i ferd med \u00e5 letta,- p\u00e5 veg ut mot sj\u00f8en. Den er eit symbol for optimisme. Den sentrale plasseringa i Ler\u00f8yosen, som er ein del av \u00a0Gr\u00f8ningasund, gjorde at Klokkarvik tidleg blei kyrkjestad og seinare senter i Sund. Sundet som gav namn til kommunen er framleis viktig. Dette er hovudleia for dei store skipa \u00a0Her er b\u00e5tliv og fiske. B\u00e5thamna v\u00e5r er m\u00f8teplass. Vi er ei dugnadsbygd som har f\u00e5tt mykje til i lang tid.<\/p>\n

Minnesmerket fortel viktig historie, men det peikar p\u00e5 det vi er takksame for: Fridomen v\u00e5r og ein flott plass \u00e5 bu.
\n\u00a0<\/strong><\/p>\n

Ler\u00f8yosen.<\/strong><\/p>\n

Ler\u00f8yosen er namnet p\u00e5 det breie sundet mellom Klokkarvik og Ler\u00f8yna.\u00a0 Herfr\u00e5\u00a0 g\u00e5r det ferge til Ler\u00f8y, Bjelkar\u00f8y og til Hjellestad. Den g\u00e5r mellom holmar og skjer, og turen er verkeleg flott. Fr\u00e5 2020 vart ferga elektrisk. Under vinterstormane kan det vere i meste laget med sj\u00f8 b\u00e5de for ferga og andre b\u00e5tar. Det har vore fleire forlis her i osen heilt til v\u00e5r tid, ogs\u00e5 med omkomne. I Ler\u00f8yosen er det gode fiskeplassar. S\u00e6rleg er seifisket ettertrakta, og folk kjem langvegs fr\u00e5 for \u00e5 pr\u00f8ve storseien.\u00a0 P\u00e5 jakt etter silda kan ein ofte sj\u00e5 flokkar med spekkhoggarar og nise p\u00e5 veg nord eller s\u00f8r.\u00a0 Og over sundet svevar gjerne hav\u00f8rna p\u00e5 jakt etter mat.<\/p>\n

Den siste kvalen dei fanga i Skogsv\u00e5gen, vart f\u00f8rst oppdaga av skulestyrar Ingebrigt Skoge d\u00e5 den var p\u00e5 veg nordover i osen.\u00a0 Elevane fekk d\u00e5 straks skulefri, og alle sprang til Skogsv\u00e5gen for \u00e5 sj\u00e5 om den kom inn i v\u00e5gen der.\u00a0 Det gjorde den og vart drepen, -og kj\u00f8tet delt etter tradisjonsreglar.<\/p>\n

Dei store b\u00e5tane som skal til Bergen eller lenger nord, kjem gjennom Ler\u00f8yosen.\u00a0 Om sommaren er der ein jamn trafikk av sv\u00e6re cruise-skip forbi.<\/p>\n

\"Ler\u00f8yosen\"<\/a>
Ler\u00f8yosen mellom Klokkarvik og Ler\u00f8yna. Kartutsnitt fr\u00e5 Gule Sider sj\u00f8kart.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n

KRIGEN.<\/strong><\/p>\n

9.april 1940 , tidleg om morgonen kom m\u00f8rklagde, tyske krigsskip forbi p\u00e5 veg nordover mot Bergen. Invasjonen var i gang. P\u00e5 Ler\u00f8y fort hadde forsvaret v\u00e5rt to 65 mm kanonar og lyskastar. Dei skulle vere n\u00f8ytralitetsvakt og hadde som oppg\u00e5ve \u00e5 sikre minelegginga i Ler\u00f8yosen. Mineleggjaren Tyr l\u00e5g i Klokkarvik. Mannskapet var, for ein stor del mobilisert kort tid f\u00f8r. Dei fekk meldingar om krigsskip i Krossfjorden, men visste ikkje sikkert kva det var. I den kaotiske situasjonen m\u00e5tte mannskapet p\u00e5 eige initiativ handle. Dei hadde kort tid p\u00e5 seg. Utan at dei hadde f\u00e5tt ordre, gjekk dei ut for \u00e5 leggje miner. \u00a0Men dei kom nok for seint i aksjon. Minene trengte mange timar for \u00e5 aktiviserast, og dei f\u00f8rste krigsskipa kom seg forbi utan skade. \u00a0Lasteskipet \u00abJohan Wessel, derimot, blei minesprengt. Skipet blei d\u00e5 landsett p\u00e5 grunt vatn i Klokkarvik. Slik l\u00e5g det ei tid f\u00f8r det vart reparert og p\u00e5mala namnet \u00abLiege\u00bb.<\/p>\n

Tyr hadde stor kanon i baugen, og kom etterkvart i kamp med tre tyske schnell-b\u00e5tar. To av dei vart hardt skadde. \u00a0\u00a0Den eine sokk og den andre kom i brann og la seg inn til Nordrekaien. Vi veit ikkje om det var Tyr som traff dei.<\/p>\n

\u00abD\/S Sao Paulo\u00bb var lasta med krigsutstyr som skulle til Trondheim, men det var forseinka og vart omdirigert til Bergen.\u00a0 Rett f\u00f8r midnatt mellom 9. og 10. april gjekk skipet p\u00e5 miner fr\u00e5 \u00abTyr\u00bb.\u00a0 Skipet sokk n\u00e6r Vatlestraumen. I nyare tid har dykkarar vore nede i skipet og filma milit\u00e6re bilar og motorsyklar som sto i lange rekkjer om bord. (You Tube 2015<\/a>).<\/p>\n

\"Sao<\/a>
Sao Paulo. Meir om skipet p\u00e5 denne lenka<\/a>.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n

Det danske skipet \u00abGerda\u00bb l\u00e5g i Bergen d\u00e5 invasjonen kom.\u00a0 Den 8. mai fekk dei ordre av tyskarane \u00e5 g\u00e5 til Stavanger.\u00a0 Like f\u00f8r Raunane fyrlykt gjekk dei p\u00e5 ei mine.\u00a0 Mannskapet, med unnatak av maskinisten, kom seg i livb\u00e5ten og overlevde.\u00a0 Skipet dreiv p\u00e5 grunn ved Flesland, men sokk etterkvart.\u00a0 Det blei heva i august 1940.\u00a0 Mina var truleg fr\u00e5 Tyr.<\/p>\n

Norske soldatar evakuerte etterkvart Ler\u00f8y fort. Nokre av soldatane kom seg til Voss der dei kjempa mot tyskarane ved Skjervet.\u00a0 Tyr gjekk sidan til Hardanger der mannskapet gjekk i land etter mange kritiske hendingar.\u00a0 Tyskarane tok b\u00e5ten som krigsbytte den 20.april i Uskedalen.\u00a0 Tyr finns framleis, men er i privat eige (2020).<\/p>\n

Det fins mange historiar om korleis folk i Klokkarvik med eitt kom i skotlinja og m\u00e5tte kome seg unna. Vi veit og at ungdom fr\u00e5 bygda lasta miner over i lastebil og k\u00f8yrde inn mot Vatlestraumen for \u00e5 stogge krigsskip der.<\/p>\n

Mannskapet p\u00e5 Ler\u00f8y fort og p\u00e5 Tyr fekk ikkje dei ordrene dei trong for \u00e5 opne eld eller leggje ut miner.\u00a0 Likevel tok dei ansvar og gjekk til aksjon. Desse skal vi heidre for mot og forsvarsvilje!<\/p>\n

MINELEGGJAREN \u00abTYR\u00bb.<\/p>\n

Skipet var bygd i 1887, og ombygd til mineleggjar f\u00f8r f\u00f8rste verdkrigen i 1913. Denne gamle koldamperen var eitt av f\u00e5 v\u00e5pen Sj\u00f8forsvaret hadde for \u00e5 beskytte Bergen.<\/p>\n

\u00abTyr\u00bb la til kai i klokkarvik kl 18 den 8. april. Kaptein Fritz Ulstrup, nestkommanderande fenrik Karl Sandnes og resten av mannskapet var ut\u00e5lmodige.\u00a0 Dei hadde henta 50 miner p\u00e5 Laksev\u00e5g og var klare til \u00e5 mineleggje Ler\u00f8yosen og Vatlestraumen.\u00a0 Krigstrusselen var overhengande.\u00a0 Sjefen p\u00e5 Marineholmen venta p\u00e5 klarsignal fr\u00e5 regjeringa, men den kom ikkje.\u00a0 Sjefen p\u00e5 Tyr ville leggje ut miner same kveld, men fekk beskjed om \u00e5 vente p\u00e5 ordre fr\u00e5 regjeringa. F\u00f8rst kl 00.30 natt til 9. april kom ordren, men d\u00e5 fr\u00e5\u00a0 admiral Tank Nilsen p\u00e5 Marineholmen. Han ga klarsignal, sj\u00f8lv om dei ikkje hadde f\u00e5tt beskjed fr\u00e5 regjeringa.<\/p>\n

Tyr la d\u00e5 ut 7 miner tvers over Ler\u00f8yosen. S\u00e5 gjekk dei inn til Dolvik der dei kunne ringe til Marineholmen.\u00a0 Der fekk dei melding om at dei f\u00f8rste tyske krigsskipa hadde passert minene utan at noko hadde hendt.\u00a0 D\u00e5 gjekk Tyr ut att og la fleire miner for stanse hovedstyrken som kom seinare. Men ingen av hovedskipa mot Bergen vart stoppa av minene. Kaptein Ulstrup og mannskapet gjorde ein kjempejobb, men ordren kom for seint og dei hadde eigentleg ikkje ein sjanse. F\u00f8rst eit d\u00f8gn seinare vart dei f\u00f8rste tyske skipa senka.
\nMannskapet p\u00e5 Tyr fortsette \u00e5 kjempe mot overmakta ei tid etter 9. april.\u00a0 Karl Sandnes blei sjef om bord 17.april, og f\u00e5 dagar seinare m\u00e5tte dei forlate fart\u00f8yet etter kampar ved Uskedal.<\/p>\n

\"Minesveiper<\/a>
Klokkarvik hamn under n\u00f8ytralitetsvakta i 1939\/40.<\/em>
P\u00e5 bilete finn du KNM TYR til ankers og i rob\u00e5ten i forgrunnen finn du Audun Vassenden og Georg Larsen.<\/em>
Dei to ruteb\u00e5tane kan vere enten Alversund , Manger eller Haus,<\/em>
Sk\u00f8yta i forgrunnen er Lensmannsk\u00f8yta og den ved kai kan vere sk\u00f8yta til Anders Sund.<\/em>
Marinefart\u00f8yet som ligg utp\u00e5 reia er ein torpedojagar av Draug klassen. Byggje\u00e5r: 3 stk. i tidsrommet 1908 til 1913. (KNM Draug, Troll og Garm)<\/em>
Sj\u00f8flyet tilh\u00f8rer den kongelige norske marine. (Kilde: Ivar Steinsland, foto: Marinemuseet Horten)<\/em><\/figcaption><\/figure>\n

 <\/p>\n

TORPEDOB\u00c5TEN \u00abSTORM\u00bb.<\/p>\n

Torpedob\u00e5tane \u00abStorm\u00bb, \u00abBrand\u00bb og \u00abS\u00e6l\u00bb l\u00e5g ved Marineholmen 8. april. Admiral Tank Nilsen forsto at det kunne bli krig, og han orienterte mannskapene grundig. B\u00e5tane m\u00e5tte gjere seg kampklare og fylle opp forsyningane av kol, vatn og proviant. Skipssjef Torleif Pettersen meinte dei burde leggje seg klare i Ler\u00f8yosen.\u00a0 Vaktb\u00e5ten \u00abLindaas\u00bb skulle\u00a0 liggje s\u00f8r om Ler\u00f8y.\u00a0 Der skulle den etter planen praie den tyske eskadren og be dei snu og\u00a0 forlate norsk territorium.\u00a0 Om dei ikkje gjorde det, skulle den skyte opp to raude lys.\u00a0 Det ville bety krig.\u00a0 D\u00e5 skulle Storm og dei to andre b\u00e5tane g\u00e5 til angrep med torpedo.\u00a0 Men det var bare Storm som kom til Ler\u00f8yosen.\u00a0 Dei to andre blei ikkje klare fort nok.<\/p>\n

Skipssjef Torleif Pettersen fortalde dette: \u00ab Natten var m\u00f8rk, men med klar luft og en mild bris. Alle lykter og fyr var slukket. Ventetiden var lang. Torpedosiktet og dets plassering var ment for en annen type krigf\u00f8ring 40 \u00e5r tilbake i tiden.\u00a0 Det var ikke s\u00e6rlig brukbart for angrep i nattem\u00f8rket.<\/p>\n

S\u00e5, klokken 0100 ble to r\u00f8de lys synlig i sydvest.\u00a0 Vi gikk \u00f8yeblikkelig til angrep mot ett av de st\u00f8rste fart\u00f8yene.\u00a0 P\u00e5 ca 1000 meters avstand skj\u00f8t jeg torpedoen.\u00a0 Fienden forsto hva som hadde skjedd, og svarte med \u00e5 beskyte oss.\u00bb Storm ble ikkje treft, men tyske motortorpedob\u00e5tar kom etter dei med ein fart p\u00e5 40 knop.\u00a0 Storm gjorde bare 16 knop.\u00a0 Det som redda dei ut av knipa, var at dei smatt inn i det trange farvatnet ved Bukken.\u00a0 Tyskarane torde ikkje f\u00f8lgje etter.\u00a0\u00a0 S\u00e5 gjekk Storm nord om Ler\u00f8y for \u00e5 angripe fienden p\u00e5 nytt.\u00a0 Men d\u00e5 hadde alle dei 11 fart\u00f8ya passert.\u00a0\u00a0 Dei tyske fart\u00f8ya gjekk dobbelt s\u00e5 fort som Storm. Seinare fann dei torpedoen dei skaut ut.\u00a0 Den hadde tydeleg treft, men hadde ikkje eksplodert.<\/p>\n

Mannskapet p\u00e5 Storm var utan sjanse.\u00a0 Det visste dei, men gjekk likevel til angrep!<\/p>\n

MINNESMERKET<\/strong> er ei p\u00e5minning om hendingane her ute, og kor viktig sundet mellom Klokkarvik og Ler\u00f8y var for forsvaret den gongen og lenge etterp\u00e5. Tyskarane bygde sidan torpedobatteri p\u00e5 Ler\u00f8y, no for \u00e5 stoppe engelske krigsskip.\u00a0 Til utbygginga brukte dei russiske krigsfangar. Mange av dei d\u00f8ydde der ute.\u00a0 Mina skal ogs\u00e5 minna oss om desse, og kor grusom krig er.<\/p>\n

Buar\u00f8y\/Vister\u00f8y blei ein del av Ler\u00f8y fort under og etter krigen.\u00a0 S\u00e5 seint som i 1976 blei 2 nye kanonar montert.
\nI Ler\u00f8yosen var det lenge forbod mot fiske. \u00c5rsaka var milit\u00e6re kablar\/miner p\u00e5 botnen. P\u00e5 1990-talet ville forsvaret leggje nye miner, men gjekk fr\u00e5 det. S\u00e5 no kan vi fiske fritt!<\/p>\n

M\u00e5sen som lettar fr\u00e5 mina <\/strong>er eit symbol p\u00e5 optimisme.\u00a0 Vi skal ha kunnskap om kva krig f\u00f8rer med seg, men vera mest opptekne av korleis vi kan sikra freden. Vi skal l\u00e6ra av historia,- for den har tendens til \u00e5 gjenta seg.
\nM\u00e5sen f\u00f8rer merksemnda v\u00e5r mot sj\u00f8en, opphavet til alt,- framtida v\u00e5r.\u00a0 <\/strong><\/p>\n

Ler\u00f8y fort, Buar\u00f8y og Vister\u00f8y<\/strong> er ikkje lenger eigd av forsvaret. No har Bergen og Omland Friluftsr\u00e5d overteke eigedomane.\u00a0 Det er fine omr\u00e5de for b\u00e5tliv, bading og glede. P\u00e5 Buar\u00f8y har dei nye bryggjer og b\u00e5tfeste for gjestar.<\/p>\n

 <\/p>\n

S\u00c5 LITT OM BYGDA V\u00c5R.<\/strong><\/p>\n

OM NAMNET KLOKKARVIK.<\/p>\n

Det gamle kommune-namnet Sund kjem herifr\u00e5. Gr\u00f8ningasundet er det gamle namnet p\u00e5 heile leia p\u00e5 begge sidene av Ler\u00f8y. Seinare blei det som i dag heiter Ler\u00f8yosen, kalla Sundet, og Klokkarvik hadde namnet Sund lenge. Det var eigentleg postverket som endra p\u00e5 dette.\u00a0 Fleire stader i landet heitte Sund, s\u00e5 postadressa blei endra til Klokkarvik etter den vesle vika innafor moloen der klokkargarden var.<\/p>\n

SKULENESET.<\/p>\n

P\u00e5 haugen der bustadblokka noe er, sto det gamle skulehuset.\u00a0 Det kom i bruk ca 1915, hadde to klasserom og l\u00e6rarbustad p\u00e5 loftet. Her var det skule fram til 1973, d\u00e5 sto den nye skulen p\u00e5 Nedre B\u00f8rnes ferdig.\u00a0 Like ved gamleskulen var ogs\u00e5 l\u00e6rarbustad.\u00a0 Den siste som budde der var Ingebrigt Skoge. Til huset h\u00f8yrde og ei lita l\u00f8e der l\u00e6raren f\u00f8dde opp ein\u00a0 gris i ny og ne. Ingebrigt var aktivt med i motstandsr\u00f8rsla under krigen.<\/p>\n

P\u00e5 neset der du no st\u00e5r, samla folk seg for \u00e5 brenna jonsokb\u00e5l heilt fram til dei siste \u00e5ra.\u00a0 Utfor neset sto stundom eit laksesteng.\u00a0 Vika, der det no er slipp, var ein god badeplass der ungane i skulen gjerne l\u00e6rte \u00e5 sv\u00f8mma.<\/p>\n

Etter at nyeskulen kom, blei gamleskulen nytta til Husmorlaget sin barnehage og til lokalt bibliotek.<\/p>\n

MOLOEN OG B\u00c5THAMNA.<\/p>\n

Moloen og b\u00e5thamna er bygd og eigd av Klokkarvik B\u00e5tlag, finansiert av innskott og privatkausjonerte l\u00e5n.\u00a0 Den blei i grove trekk ferdig i 1985.\u00a0 Plassen vi st\u00e5r p\u00e5 no er utfylt masse fr\u00e5 bygginga av bustadblokka p\u00e5 neset. Denne delen av plassen er kommunal og lagt til rette for at ein kan ha t.d. konsertar eller andre arrangement her.\u00a0 B\u00e5tlaget har merka plassar for bubilar, og det er veldig popul\u00e6rt for bilistar \u00e5 svinge nedom plassen for \u00e5 nyte utsikta, sj\u00e5 n\u00e5r store b\u00e5tar sig forbi, – eller bare ete lunsjpakka der.<\/p>\n

DET STORE GR\u00c5 HUSET\u00a0 indst i hamna er det gamle posthuset og bustaden til postopnaren.\u00a0 Den siste som hadde denne stillinga der, var Elsa S\u00e6le (f\u00f8dt Sund).\u00a0 Ho var poststyrar fr\u00e5 1947 til 1983. Stillinga hadde d\u00e5 vore i familien i 121 \u00e5r.\u00a0 Mannen til Elsa, Jon S\u00e6le var mannskap p\u00e5 mineleggjaren Tyr under mobiliseringa i 1940. Den l\u00e5g til kai i Klokkarvik fram til krigen.\u00a0 Slik vart dei kjende, og dei gifta seg i 1943.<\/p>\n

DAGANESET heiter det der fergekaien ligg. Der var det butikk fram til 70-talet.\u00a0 Skomakaren hadde hus rett over kaien, og der var ein m\u00f8belfabrikk ut mot osen.\u00a0 Opseth hadde butikk oppe ved fylkesvegen, og seinare kom Kontakten matvarebutikk lengre nord.\u00a0 Hard konkurranse med senterbutikkane gjorde at vi blei utan butikk etterkvart.<\/p>\n

PRESTEGARDEN OG KYRKJA.<\/p>\n

Prestegarden femna lenge om B\u00f8rnes, Nyg\u00e5rd og Kanskje F\u00f8rde.\u00a0 Folk slo seg truleg ned her alt i bronsealderen.\u00a0 Munkeliv kloster i Bergen eigde garden i mellomalderen fr\u00e5 f\u00f8r 1325.\u00a0 Fr\u00e5 1500-talet og fram til v\u00e5r tid har garden Sund vore prestegard. P\u00e5 garden har det st\u00e5tt minst fire kyrkjer.\u00a0 Den f\u00f8rste var truleg ei stavkyrkje bygd p\u00e5 1100-talet. Den vart riven i 1673 og erstatta av ei t\u00f8mmer-kyrkje med stort t\u00e5rn og pannetak. Den var i privat eige fram til 1870, men vart riven i 1878. T\u00f8mmeret derifr\u00e5 er framleis \u00e5 finna i bygningar i Sund. Ny kyrkje vart reist i 1877.\u00a0 Den var kvit, hadde skifertak og 500 sitjeplassar. 13. mars 1994 brann kyrkja ned til grunnen.\u00a0 Dette var i ei tid d\u00e5 det var fleire kyrkjebrannar p\u00e5tend av \u00absatanistar\u00bb. Truleg var det svikt i det elektriske anlegget som var \u00e5rsaka.\u00a0 Kyrkja vi no har kunne innviast 18. mai 1997.<\/p>\n

Hovudbygningen p\u00e5 Sund prestegard er fr\u00e5 1832. Garden var rekna som ein av dei beste i kommunen.\u00a0 Det var mange husmannsplassar og familiar knytta til garden.\u00a0 Husmennene m\u00e5tte utf\u00f8ra pliktarbeid, for p\u00e5 prestegarden var ein avhengig av arbeidshjelp.\u00a0 Dei dyrka ogs\u00e5 korn,- b\u00e5de havre og bygg.\u00a0 I bekken fr\u00e5 Sundsvatnet var der flaum-kvern med kapasitet til to t\u00f8nner korn i d\u00f8gnet.<\/p>\n

Klokkaren budde f\u00f8rst i Limev\u00e5gen.\u00a0 Seinare etablerte klokkaren seg her i vika. Namnet Klokkarvik skriv seg s\u00e5leis truleg fr\u00e5 midten av 1700-talet.<\/p>\n

Ved kyrkja st\u00e5r det to minnesmerke. Det eine er ein minnestein med namna til dei falne fr\u00e5\u00a0 kyrkjekrinsen i\u00a0 krigs\u00e5ra 1940 til 45. Her er og eit minnesmerke etter ei flyulukke p\u00e5 Veten i 1948, d\u00e5 eit milit\u00e6rfly med 15 personar traff fjellet i skodde. 13 omkom, men 2 unge menn overlevde.\u00a0 Dette merket vart reist i 1998, og\u00a0 dei overlevande var til stades.<\/p>\n

PARADISHAGEN, ALLEEN, KYRKJETRAPPENE OG SKAUTAKLEIVA.<\/p>\n

Til ein staseleg prestegard h\u00f8yrde ein hage med stil. Hagen framfor hovedhuset vart kalla Paradishagen. Der var det sjeldne plantar, b\u00e6rbuskar og frukttre innafor flotte murar og gjerde. Nedst i hagen st\u00e5r eit stort Kristtorn-tre.\u00a0 For mange \u00e5r sidan vart det freda. I ettertid har b\u00e6ra spreidd Kristtorn- buskar i store delar av bygda.<\/p>\n

Fr\u00e5 hovedhuset og ned mot Bakarsj\u00f8en (Nordrev\u00e5gen) var det planta ulike lauvtre som alle\u2019 langs vegen. Nokre av trea st\u00e5r att framleis. Ved sj\u00f8en var det murt steintrapp\/bryggje for dei som kom sj\u00f8vegen til kyrkje. I Limev\u00e5gen er det ei tilsvarande \u00abkyrkjetrapp\u00bb for dei som kom roande s\u00f8rfr\u00e5.<\/p>\n

Det gjekk kyrkjesti over fjellet fr\u00e5 Forland\/Berge. I d\u00e5rleg ver var det tryggaste vegen.\u00a0 D\u00e5 kyrkjefolket kom opp siste bakken og kunne sj\u00e5 ned til kyrkja, hekta kvinnene ned skj\u00f8rt (dei som var oppskj\u00f8rta) og tok p\u00e5 seg det fine skautet. Der heiter det Skautakleiva.<\/p>\n

KRAFTVERK FR\u00c5 SUNDSVATNET.<\/p>\n

I mellomkrigstida gjekk lensmann, prest, handelsmann og 4 andre saman om \u00e5 byggje eit lite kraftverk. Dei fekk murt stemmegard, f\u00f8rst i Sundsvatnet og seinare i Lensmannsvatnet med r\u00f8yr til eit lite steinhus p\u00e5 flata ved Nordrev\u00e5gen. Kraftverket produserte maks 10 KW.<\/p>\n

 <\/p>\n

EIT SENTER I SUND KOMMUNE.<\/p>\n

Bygda v\u00e5r var lenge eit senter i kommunen.\u00a0 Her var kykje, hovedkontoret for Sund og Austevoll sparebank, aldersheimen, trygdekontor og sosialkontor. Her var to, tre butikkar, doktorkontor og sj\u00f8lvsagt skule. P\u00e5 70-talet vedtok kommunen \u00e5 sentralisera tenestene sine til Skogsskiftet. Det nye senteret skulle liggje der vegen mot Bergen gjekk. Det f\u00f8rte til at ogs\u00e5 butikkane fekk problem i konkurransen.\u00a0 Det siste vi mista, var skulen.\u00a0 Ungane herfr\u00e5 g\u00e5r no p\u00e5 Stranda skule.<\/p>\n

LAG OG ORGANISASJONAR.<\/p>\n

Husmorlaget dreiv i mange \u00e5r barnehage i gamleskulen p\u00e5 Skuleneset, og 6-\u00e5rsklubb p\u00e5 nyeskulen.\u00a0 Seinare fekk vi kommunal barnehage, f\u00f8rst i Kyrkjetunet og seinare i ny bygning p\u00e5 tomta etter den gamle.<\/p>\n

Kyrkja har vore aktiv i arbeidet med barn og unge. I Kyrkjekjellaren er det mykje god aktivitet.<\/p>\n

Klokkarvik B\u00e5tlag vart stifta i 1977.\u00a0 Dei bygde etterkvart molo og b\u00e5thamn.\u00a0 Det er ein popul\u00e6r m\u00f8teplass i bygda v\u00e5r.\u00a0 Der er no plass til over 50 b\u00e5tar og der er lang venteliste for \u00e5 f\u00e5 fast plass.<\/p>\n

Klokkarvik Grendalag fekk bygd Grendahuset v\u00e5rt i sambruk med skulen. Grendahuset er mykje brukt av b\u00e5de barn og vaksne.\u00a0 Fram til 2021 var det ogs\u00e5 barnehage i skulebygningen.<\/p>\n

DUGNADSBYGDA.<\/p>\n

Vi kan trygt kalle oss ei dugnadsbygd. Den store prestegardsl\u00f8a blei ombygd til Kyrkjetunet fr\u00e5 1975.\u00a0 Nesten alt arbeidet vart gjort p\u00e5 dugnad, og mykje av kostnadene vart dekka av innsamla midlar. Kykjetunet var brukt som kyrkjelydshus, og som kyrkje d\u00e5 gamlekyrkja brann ned.<\/p>\n

Ogs\u00e5 mykje av arbeidet p\u00e5 molo\/b\u00e5thamn vart gjort p\u00e5 dugnad, og dugnad m\u00e5tte til for \u00e5 skaffe pengar til anleggskostnader.<\/p>\n

P\u00e5 90- talet samla Grendalaget inn pengar fr\u00e5 private til bygginga av Grendahuset. Det blei gjort utruleg mykje dugnadsarbeid b\u00e5de til forsamlingslokalet, til garderobar og dusjanlegg og til uteomr\u00e5det.<\/p>\n

P\u00e5 90-talet kom Grendalaget med planen \u00abLevande Bygd\u00bb. Det var plan for kva vi ville f\u00e5 til framover. Aktivitetar for barn og unge var sentralt. Slik blei \u00abPrestikken\u00bb fotballbane laga, ogs\u00e5 p\u00e5 dugnad.\u00a0 Og den krev dugnad ogs\u00e5 til vedlikehaldet.<\/p>\n

Sund Kystlag blei og stifta for \u00e5 f\u00e5 til maritime aktivitetar for barn og unge. Dei har bygd sitt Sj\u00f8aktivitetsenter innafor moloen.\u00a0 Alt arbeidet er gjort p\u00e5 dugnad, og det meste betalt med innsamla midlar.<\/p>\n

Ogs\u00e5 dette minnesmerket er eit dugnadsprosjekt.\u00a0 S\u00e5 vi har mykje \u00e5 vere stolte av.<\/p>\n

\u00c5 SJ\u00c5 FRAMOVER.<\/p>\n

Den lettande m\u00e5sen ser framover.\u00a0 Den lettar fr\u00e5 historia.\u00a0 Der er mange planar for bustadbygging i bygda v\u00e5r.\u00a0 Vi m\u00e5 hjelpe kvarandre \u00e5 f\u00e5 realisert vekst og framgang.\u00a0 Dugnad og engasjement fr\u00e5 alle m\u00e5 til for \u00e5 skape liv, r\u00f8re og trivelege m\u00f8teplassar!<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0 MINA ER EIT MINNESMERKE\u00a0 om hendingar her i Ler\u00f8yosen 9.april 1940. Men det er ogs\u00e5 eit merke for notida og framtida til bygda v\u00e5r. … <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":90,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1248","page","type-page","status-publish","hentry"],"publishpress_future_action":{"enabled":false,"date":"2026-06-02 01:04:35","action":"change-status","newStatus":"draft","terms":[],"taxonomy":"","extraData":[]},"publishpress_future_workflow_manual_trigger":{"enabledWorkflows":[]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.klokkarvik.no\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1248","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.klokkarvik.no\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.klokkarvik.no\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klokkarvik.no\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klokkarvik.no\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1248"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/www.klokkarvik.no\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1248\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1515,"href":"https:\/\/www.klokkarvik.no\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1248\/revisions\/1515"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.klokkarvik.no\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/90"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.klokkarvik.no\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1248"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}